Międzynarodowy Dzień Świadomości Zagrożenia Hałasem, obchodzony jest 25 kwietnia. Ustanowiony został w celu zwrócenia uwagi na powszechne występowanie hałasu w życiu ludzi oraz uświadomienie jak szkodliwy wpływ ma to powszechne zjawisko.
Pierwsze obchody Międzynarodowego Dnia Świadomości Zagrożenia Hałasem odbyły się w 1995 r. z inicjatywy Ligii Niedosłyszących. Pierwsze obchody w Polsce zapoczątkowane zostały w 2000 r. przez Towarzystwo Higieny Akustycznej.
Hałas i towarzyszące mu często wibracje przyczyniają się do pogorszenia stanu środowiska przyrodniczego, zakłócając jego naturalną wartość, jaką jest cisza. Obniżają jakość i przydatność terenów rekreacyjnych, leczniczych, zmieniają zachowania ptaków i innych zwierząt, co skutkuje np. zmianą siedlisk oraz zmniejszaniem liczby składanych jaj.
Zagrożenie hałasem rośnie wraz z rozwojem cywilizacyjnym i działalnością człowieka. Największe niebezpieczeństwo stanowi hałas powodowany ruchem drogowym, kolejowym i lotniczym, zwłaszcza w dużych miastach i na terenach silnie zurbanizowanych. Najczęściej hałas można opisać jako uciążliwy dźwięk o częstotliwości 65-70 decybeli [dB]. Utrudnia sen, naukę, pracę, koncentrację, a także wypoczynek. Może być czynnikiem uszkodzeń słuchu, zaburzeń sercowych, oddychania, bólów głowy czy bezsenności. Przez hałas jesteśmy zestresowani, nerwowi i przewrażliwieni.
Hałas w środowisku – to wszystkie uciążliwe, nieprzyjemne niepożądane dźwięki w danym czasie i miejscu – powodowany jest głównie przez działalność przemysłową, transport czy aktywność związaną z rekreacją. Ograniczenie hałasu w środowisku uzyskuje się za pomocą metod i sposobów technicznych, m.in., przez wyciszenie ich źródeł, zabezpieczenia akustyczno-urbanistyczne (np. pasy zieleni, wały ziemne, wykopy i ekrany akustyczne) oraz rozwiązania architektoniczne (np. rozpraszające dźwięk elewacje, dźwiękoszczelne okna). Bardzo istotny wpływ na jego zwalczanie mają obowiązujące przepisy prawne, dzięki którym istnieje możliwość kształtowania klimatu akustycznego, a tym samym ograniczenie wskazanego zagrożenia na danym terenie.
Ochrona środowiska przed hałasem, zgodnie z art. 112 ustawy – Prawo ochrony środowiska (Poś), polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, poprzez utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie, a w przypadku, gdy nie jest on dotrzymany, na zmniejszaniu poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego.
Inspekcja Ochrony Środowiska w przedmiocie kontroli przestrzegania przepisów ochrony środowiska w zakresie emisji hałasu do środowiska realizuje zadania przeprowadzając kontrole w terenie podmiotów korzystających ze środowiska w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie środowiska, przestrzegania decyzji ustalających warunki korzystania ze środowiska oraz przestrzegania zakresu, częstotliwości i sposobu prowadzenia pomiarów wielkości emisji i jej wpływu na stan środowiska, eksploatacji instalacji i urządzeń chroniących środowisko przed zanieczyszczeniem, podczas których, w uzasadnionych przypadkach, wykonywane są pomiary wielkości emisji.
WIOŚ nie prowadzi kontroli dotyczących uciążliwości akustycznej zakładów i instalacji, które nie posiadają decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu lub pozwolenia zintegrowanego, gdyż pomiary hałasu wykonane w ramach takich kontroli, nie mogą być podstawą do stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku określonego rozporządzeniem Ministra Środowiska i wydania przez właściwy organ ochrony środowiska decyzji, o której mowa w art. 115a Poś.
Ponadto przeprowadzane są także kontrole dokumentacyjne, polegające na analizie sprawozdań z pomiarów wykonanych przez podmioty, które są obowiązane do ich przekazywania wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska na podstawie art. 149 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska (Poś).
